Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

[Ο πίνακας της κεφαλίδας είναι του Cesar Santos. Όλα τα πνευματικά δικαιώματα των εικόνων ανήκουν στους δημιουργούς των έργων. Η ιστοσελίδα κάνει χρήση των εικόνων για λόγους ενημέρωσης.]

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Jacques Louis David - Νταβίντ Ζακ Λουί



Αυτοπροσωπογραφία




Ο Ζακ Λουί Νταβίντ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1748 και  έφυγε στις Βρυξέλλες το 1825.
Υπήρξε ενεργός υποστηρικτής της Γαλλικής Επανάστασης είχε δε και φυλακισθεί για πολιτικούς λόγους.
(Οταν ήταν εννέα χρονών ο πατέρας του σκοτώθηκε σε μια μονομαχία).







Η Μαντάμ Maria Frencoice Buron (1769)



*  




Η στέψη της Ιωσηφίνα απο το Ναπολέοντα (1804)




















Ο όρκος των Ορατίων (1784)










Η κοντέσα  Vilain και η κόρη της 



Οι ραβδούχοι φέρνουν στο Βρούτο τα σώματα των γιών του (1789)





Ο θάνατος του Μαρα (1793)







Ο Ζαν Πώλ Μαρά (1743 - 1793) ήταν  Γάλλος επαναστάτης, και υπερασπιστής της απόλυτης ελευθερίας του λόγου. Ήταν πολιτικός, ρήτορας, εκδότης και συγγραφέας και είχε πριν την Γαλλική Επανάσταση εκδώσει το "Φιλοσοφικό Δοκίμιο για τον Άνθρωπο" (1773) και το "Οι αλυσίδες της δουλείας" (1774).
Ιδρυσε 2 εφημερίδες  και υπηρέτησε την επανάσταση με σκληρά άρθρα. Κατήγγειλε τις ραδιουργίες των αριστοκρατών και των υπόλοιπων «εχθρών της Επανάστασης».
 Εκλέχτηκε μέλος της Κομμούνας του Παρισιού και επίσης βουλευτής των «Ορεινών» στην Συμβατική Εθνοσυνέλευση.
Το 1793 δολοφονήθηκε  στο λουτρό του με μαχαίρι, από μία πολιτικό του αντίπαλο την Σαρλότ Κορνταί . Η σορός του τοποθετήθηκε στο Πάνθεον και τοποθετήθηκε προτομή του στην αίθουσα συνεδριάσεων της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης. Και τα δύο όμως αφαιρέθηκαν αργότερα, όταν επεκράτησαν οι συντηρητικοί και ο ίδιος χαρακτηρίσθηκε από τους δεξιούς ως το υπ’ αριθμόν ένα σύμβολο των ωμοτήτων της Επανάστασης.
 



Le serment du jeu de paume (1791)







Ο Βοναπάρτης διασχίζοντας τις Άλπεις (1800)




Ο Ναπολέων  στο γραφείο του (1813)



Βοναπάρτης (ημιτελές 1798)





Ο Πάπας Πίος Ζ' (1805)



Ο θάνατος του Σενέκα 




Βενετσιάνα Κυρία (1860)



Οι γυναίκες των Σαβίνων παρεμβαίνουν  (1799)











*


Ο Χριστός στο Σταυρό (1782)



Ο Βελισάριος δέχεται ελεημοσύνη (1781)



Σαπφώ (1809)


Πάτροκλος (1780)






Ο θάνατος του Σωκράτη (1787)






Αφροδίτη, Άρης και οι τρεις Χάριτες (1842)








Έκτορας (1778)



Ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες (1814)




Ο θυμός του Αχιλλέα 



Η Αθηνά νικά τον Άρη 





Η Ανδρομάχη θρηνεί το νεκρό Έκτορα (1783)



Έρως και Ψυχή (1817)



Αντίοχος και η Στρατονίκη (1774)




Ο Όμηρος απαγγέλλει στίχους (προσχέδιο 1794)



Τηλέμαχος και Εύχαρις, ο αποχαιρετισμός (1818)



Νεαρή γυναίκα με το τουρμπάνι 


6 σχόλια:

taspa είπε...

Ακομη εδω ειμαστε;;;
Κατι μου θυμιζει αυτος ο ΜΑΡΑ!!!!

Roadartist είπε...

Ταξίδι - βουτιά στην τέχνη!!...
Πολύ όμορφο!

Βάσσια είπε...

Καλησπέρα :-)

Λοιπόν.. μου αρέσουν αυτής της τεχνοτροπίας ζωγράφοι και ρεύματα καλλιτεχνικά.
Κι αυτό γιατί η πρώτη "πινακοθήκη" που είδα ως παιδί, σε βιβλίο, ήταν τέτοια!
Αργότερα, γνωρίζοντας την μοντέρνα τέχνη, δυσκολευόμουν.

Η αδυναμία μου, μεγάλη, τεράστια, είναι ο Βαν Γκονγκ και κατ' επέκταση ο ιμπρεσιονισμός.

Γιατί φλυαρώ;
Για να σε πείσω, εάν δεν το έχεις κάνει ήδη, να γεμίσεις την οθόνη "αδιόρατα περιγράμματα εικόνων".
:-)

Καλή εβοδμάδα

habilis είπε...

taspa μου είναι παλιό το φαινόμενο της στράτευσης ανθρώπων σε ότι πιστεύουν.
Ο Μαρά για κάποιους ήταν αγνός Αγωνιστής και για άλλους που επικράτησαν μίασμα.


Roadartist θένκς για το σχόλιο !

Βάσσια μου έχω φάει ένα κόλλημα για την ώρα με το ρεαλισμό στη ζωγραφική , άντε και με τον ρομαντισμό .
Ενας ωκεανός τα στυλ στην τέχνη ,τι να πρωτοπιάσεις ?

JamanFou είπε...

Γεια σου habilis! Το στέκι μετατρέπεται σε οίκο ζωγραφικής!!

ART-TRAVELLER είπε...

Kαλησπέρα !!! Πραγματικός ύμνος για την Τέχνη είναι η πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα ανάρτηση σου για τον μεγάλο Ζακ Λουί Νταβίντ !!!

Αναγνώστες