Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

[Ο πίνακας της κεφαλίδας είναι του Cesar Santos. Όλα τα πνευματικά δικαιώματα των εικόνων ανήκουν στους δημιουργούς των έργων. Η ιστοσελίδα κάνει χρήση των εικόνων για λόγους ενημέρωσης.]

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Jackson Pollock - Τζάκσον Πόλοκ


O Τζάκσον Πόλοκ (1912-1956) γεννήθηκε στην πολιτεία Ουαϊόμινγκ της Αμερικής, έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Αριζόνα και την Καλιφόρνια.
Το 1928 ξεκίνησε σπουδές στο Γυμνάσιο Τεχνών στο Λος Άντζελες αλλά απεβλήθη.
Από το 1930 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου σπούδασε στο Leagus Students League έχοντας δάσκαλο τον Τόμας Χαρτ Μπένσον.
Τo 1943 και για λίγο εργάστηκε σαν συντηρητής έργων τέχνης.
Ζωγράφιζε με έναν δικό του τρόπο, μετά το 1947 συνήθως άπλωνε τον μεγάλο καμβά στο πάτωμα και έχυνε ή έσταζε τα χρώματα από πάνω, κάποιοι θεωρούν την ζωγραφική του με σουρεαλιστικά χαρακτηριστικά μιας και ο σουρεαλισμός θέλει την αυτόματη - αυθόρμητη γραφή στην τέχνη, μη πνίγοντας το ασυνείδητο, με σκέψη ελεύθερη χωρίς τον έλεγχο της λογικής, της τρέχουσας ηθικής και τρέχουσας αισθητικής.
Είναι από τους κύριους εκφραστές του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη ζωγραφική, καλλιτεχνικό ρεύμα που γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1940 κυρίως στην Νέα Υόρκη με έξαρση για μια 20ετία.
Εν ζωή γνώρισε μεγάλη φήμη αλλά και σφοδρές επικρίσεις, βρετανικό έντυπο σε πρωτοσέλιδο το 1959 έγραφε ότι οι πίνακές του δεν είναι τέχνη αλλά ένα κακόγουστο αστείο, παρά όλα αυτά και μετά θάνατο του κάποια έργα του αλλάζουν χέρια σε υψηλή χρηματική αξία.
Συνέδεσε τη ζωή του με το αλκοόλ από το οποίο προσπάθησε να απεξαρτηθεί χωρίς να το καταφέρει μιας και σκοτώθηκε οδηγώντας μεθυσμένος στα 44 του χρόνια.
To 1985 η γυναίκα του και ζωγράφος Λη Κράσνερ η οποία διαχειρίζονταν και τους πίνακές του, λίγο πριν πεθάνει φρόντισε για το Ίδρυμα Πόλοκ-Κράσνερ με σκοπό την οικονομική βοήθεια σε απόρους καλλιτέχνες με ταλέντο αλλά και τα βραβεία Λη Κράσνερ με τα ίδια κριτήρια.



"Συντηρητές" μια αναφορά στον Πόλοκ από τον Cesar Santos
Λάδι σε λινό 


Αυτοπροσωπογραφία (1930)
Λάδι σε καμβά


Γυναίκα (1530-33)


Γυρολόγος (1930-35)
Μουσείο Τέχνης Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον 


Πηγαίνοντας δυτικά (1934-35)


Μάζεμα βαμβακιού (1935)
Λάδι


Τοπίο με ευνουχισμένο ταύρο (1936-37)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη


Η φλόγα (1938)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη 
Λάδι σε καμβά


Γυμνός άνδρας με μαχαίρι (1938-40)
Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης Τέιτ στο Λονδίνο
Λάδι σε καμβά 


Χωρίς τίτλο (1938-41)
Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης
Χρωματιστά μολύβια και γραφίτης σε χαρτί


Χωρίς τίτλο (1938-41)
Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης
Χρωματιστά μολύβια και γραφίτης σε χαρτί


Χωρίς τίτλο (1938-41)
Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης
Χρωματιστά μολύβια και γραφίτης σε χαρτί


Χωρίς τίτλο (1938-41)
 Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Νέας Υόρκης
Μολύβι και χρωματιστά μολύβια σε χαρτί


Χωρίς τίτλο (1938-41)
Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης
Μολύβι και χρωματιστά μολύβια σε χαρτί


Γέννηση (1941)
Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης Τέιτ στο Λονδίνο 


Γυναίκα και άνδρας (1942)
Μουσείο Τέχνης Φιλαδέλφειας
Λάδι σε καμβά


Η σελήνη γυναίκα (1942)
Συλλογή Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ στη Βενετία
Λάδι σε καμβά 


Η λύκαινα (1943)
Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη


Πασιφάη (1943)


Φύλακες του μυστικού (1943)


Τοιχογραφία (1943)
Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου της Αϊόβας των Η.Π.Α.
Λάδι και καζεϊνη σε καμβά 


Δυο (1943-45)
Μουσείο Γκουγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη


Μάτια στη στη θερμότητα (1946)
Συλλογή Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ στη Βενετία


Πόλεμος (1947)
Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης
Λάδι

Αριθμός 47 (1947)
Μουσείο Γκουγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη


Λούσιφερ (1947)
Λάδι, αλουμίνιο και σμάλτο σε καμβά 


Αλχημεία (1947)
Μουσείο Γκουγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη
Συλλογή Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ στη Βενετία
Λάδι, αλουμίνιο και σμάλτο σε καμβά 


Full fathom five (1947)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη 


Αλλαγή της θάλασσας (1947)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη
Λάδι και βότσαλα σε καμβά 


Λεπτομέρεια


Καθεδρικός ναός (1947)
Μουσείο Τέχνης του Ντάλας στο Τέξας





Υδάτινες διαδρομές (1947)
Εθνική Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης στη Ρώμη 


Φωσφορισμός (1947)


Μάτια στη στη θερμότητα ΙΙ (1947)



Θερινή ώρα (1948)
Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης Τέιτ στο Λονδίνο 


Νούμερο 17Α (1948)
Ο πίνακας επωλήθη το 2015 μεταξύ ιδιωτών για 200 εκατομμύρια δολάρια 


Ο αριθμός 5 (1948)
Λάδι σε νοβοπάν
Ο πίνακας επωλήθη το 2006 από τον οίκο Σόθμπις για 140 εκατομμύρια δολάρια 


Αντανάκλαση της μεγάλης ακτίδας (1948)


Ασημί πάνω από μαύρο, λευκό, κίτρινο και κόκκινο (1948)


Νούμερο 1 (1948)


Λεπτομέρεια


Νούμερο 1Α (1948)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη
Λάδι και σμάλτο σε καμβά 


Χωρίς τίτλο. Πράσινο ασημί (1949)
Μουσείο Γκουγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη


Από τον ιστό (1949)


Αριθμός 1 (1949)
Σμάλτο και μεταλλική βαφή σε καμβά 


Χωρίς τίτλο (1949)
Μουσείο Γκουγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο


Αριθμός 34 (1949)
Μουσείο Τέιτ στο Λονδίνο


Χωρίς τίτλο (1949)
Χαρτί, σμάλτο, αλουμίνιο βαφής σε κάντρα πλακέ 


Τοιχογραφία στο Ινδικό κόκκινο έδαφος (1950)


Αριθμός 1 (1950)
Μουσείο σύγχρονης Τέχνης Λος Άντζελες 
Σμάλτο και μεταλλική βαφή σε καμβά


Αριθμός 3 (1950)


Αριθμός 31 (1950)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη 


Ομίχλη λεβάντας (1950)


Ρυθμός του Φθινοπώρου (1950)
Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη


Λεπτομέρεια


Αριθμός 31 (1950)


Χωρίς τίτλο (1950)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη 
Μελάνι σε χαρτί


Μπλε πόλοι (1952)
Εθνική Πινακοθήκη Αυστραλίας στην Καμπέρα 


Λεπτομέρεια


Σύγκληση (1952)
Γκαλερί Τέχνης Albright-Knox στη Νέα Υόρκη 


Το βαθύ (1953)
Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρίσι


Πορτρέτο και ένα όνειρο (1953)
Μουσείο Τέχνης του Ντάλας των Η.Π.Α.
Λάδι και σμάλτο σε καμβά


Δάσος - Άνοιξη (~1954)


Λευκό φως (1954)
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη 


Λεπτομέρεια


Λεπτομέρεια


Οσμή (1955)

***




Λεπτομέρεια







2 σχόλια:

serenata είπε...

Έχοντας κάνει μαθήματα κατανόησης της τέχνης, 'γνώρισα' και τον Πόλλοκ.
Δεν μπορώ να πω πως είναι από τους αγαπημένους μου.
Ούτε πως καταλαβαίνω τους πίνακες του.
Περνώντας ο καιρός όμως πολλοί άρχισαν να μου αρέσουν.
Εξακολουθώ να μην τους καταλαβαίνω αλλά μου αρέσουν!

Φιλάκια:)

habilis είπε...

Serenata ούτε και για μένα είναι ένας από τους αγαπημένους μου ζωγράφους. Ότι δεν μου αρέσει αλλά έχει μια ευρύτερη αναγνώριση κάτι με τσιγκλάει να το ανεβάζω. Ίσως είναι μια εμμονή μου για τη ζωγραφική που κατάντησε το blog μου μονοθεματικό.

Αναγνώστες